maandag 9 mei 2016

"En, content zeker dat het achter de rug is?"

Dat is zowat de meest gehoorde vraag van de laatste weken.

Het antwoord: "Ja, uiteraard!"

Maar er moet ook nog veel gebeuren, dus echt achter de rug is het nog niet.
Dat ik geen "verbouwalleenstaande" meer ben, is wel een hele verademing. En niet alleen voor mij. Het hele gezin, groot en klein, geniet van de luxe dat papa terug meer thuis is.

De kinderen hebben hun weg in het huis én de tuin gevonden. Hoewel de tuin nog een rommelboeltje is (en het huis eigenlijk ook omdat de ingemaakte kasten er nog niet zijn), genieten ze volop van het buitenspelen en het ontdekken. De lange smalle tuin geeft hen de mogelijkheid om de verschillende plekjes (boomgaardje, bessenwei, speelwei, enz.) met veel fantasie te exploreren. Zalig om die 3 bezig te zien. En bij regenweer gebruiken ze ook het hele huis om te spelen. Wonder boven wonder heb ik ze alledrie kunnen bijbrengen dat ze na het spelen op hun kamer alles terug moeten opruimen voor ze naar beneden komen. Vooral Kamiel geniet van het alleen op zijn kamertje spelen. Zo heeft hij zijn hele automat alleen uitgerold en geïnstalleerd. Met pretlichtjes in zijn ogen kwam hij vragen of hij die mocht laten liggen na het spelen (slim, want oprollen lukt hem nog niet zo goed).

Ook Jeroen en ik voelen ons helemaal thuis in ons eigen stekje. Hoewel er soms wel wat irritatie komt boven drijven als we weer eens onze teen stoten aan die verdomde doos die nog geen plekje heeft. Of 1 van de kinderen met zandschoenen binnen stormt. Enz.

Het enigste dat ik echt nog mis, is een terras. Nu liggen er osb platen. Een tafel en stoelen stabiel daarop kunnen wegzetten is een illusie. En ik mis het om niet buiten te kunnen eten, was opvouwen, strijken, gewoon even koffie drinken, met de kinderen buiten een 4 uurtje eten, enz.

donderdag 7 april 2016

Welkom

Hoewel alles nog niet uitgepakt is en/of netjes opgeruimd, toch een fotoreportage. We hebben onze oude meubels gerecupereerd. Maar hier en daar willen we ingemaakte kasten. Binnendeuren zijn er ook nog niet. En zo zijn er nog wel een aantal dingen die nog moeten gebeuren. Zo gaat dat, zeker?

Welkom allemaal!

Komen jullie mee naar de living?



De living gezien vanaf het erkertje vooraan



De eetplaats, met was...

De keuken, met afwas...


Zicht vanuit de keuken op de eetplaats




de bijkeuken




De wasplaats


Hier rechts willen we dus ook nog ingemaakte kasten


Zullen we boven gaan kijken?


de overloop


badkamer














Voilà, nu zijn we helemaal rond. Om het echt helemaal naar ons zin te maken, moet er nog best wat gebeuren. Sommige dingen kunnen redelijk snel gaan. Anderen vragen wat meer tijd. Maar ooit komt het wel helemaal in orde.





maandag 15 februari 2016

Het begin van het einde

Na meer dan anderhalf jaar, had Jeroen 2 weken terug een aankondiging. En niet zo maar een...

Het is tijd. Tijd om een nieuw hoofdstuk te beginnen en een ander hoofdstuk af te sluiten:

DE VERHUISDATUM IS VASTGELEGD!!!

Ons huis begint steeds meer op een echt huis te lijken en steeds minder op een bouwwerf. De parket is overal gelegd. De badkamer is getegeld. De spatwand in de keuken ook. De houten kader voor de glazen wand met schuifdeur die de living met de inkomhal scheidt, is vandaag geplaatst. De eerste stopcontacten zijn geplaatst, met plaatjes en al.
Elke kleine verandering lijkt nu een grote stap richting verhuis.

En hoe hard ik ook sta te poppelen om te verhuizen, die datum die dichterbij komt is ook wel eng. Gaat alles op tijd ingepakt geraken? Heb ik wel genoeg tijd. En komen we toe met dozen? Het meeste wat we niet echt nodig hebben, is al ingepakt. We komen er wel, elke dag proberen een doos te vullen.


donderdag 7 januari 2016

Nieuwjaarsdingen

Nu het nieuwe jaar zich heeft ingezet, is het nog eens de hoogste tijd om een nieuw update te geven.

De meeste mensen wensen mij een goede gezondheid. Dat is idd cruciaal. Maar diep vanbinnen wens ik mezelf, Jeroen en onze kinderen maar 1 ding: terug verhuizen naar ons eigen huisje en het woelige van de laatste twee jaren achter ons laten.

Er is de hele kerstvakantie druk verder gewerkt, tussen alle feestjes door. Ook de eerste dozen werden terug ingepakt.
Het einde komt dus in zicht... maar de laatste loodjes wegen het zwaarst. Héél cliché, maar ja, het is zo.

De plafonds en fermacell muren krijgen nu allemaal een plamuurbeurt om de putjes en oneffenheden weg te werken. Daarna krijgen ze al een eerste schilderbeurt zodat het er toch niet meer zo'n "huis midden in verbouwingen en dan verhuisd en alles stil gelegd" look meer heeft.
Zodra dat gedaan is, kunnen de parketvloeren gelegd worden (en geschuurd en geolied). En dan.... is het echt bijna af. Dan is het enkel nog badkamer tegelen en installeren, keuken installeren, trap nog eens inoliën. Dat klinkt iets van niets, twee weekendjes werk, allez 3 max. Maar toch, zo zijn er al wel wat dingen geweest waarvan we dat ook dachten. 
En daarna... poetsen en verhuizen.
Ik probeer ondertussen voor een zoveelste keer door onze spullen te gaan en te kijken wat er eigenlijk overbodig is. Om steeds meer te declutteren.

Na het rommelen en inpakken kruip ik onder mijn sazie, hunkerend naar onze warme knuffelmuren, en haak verder aan het zoveelste dekentje of omslagdoek. 2 jaar geleden begon ik met een Crochet Along 2014 om uiteindelijke een deken voor Anne-Marie te hebben. Ondertussen heeft Matthijs ook zijn eigen Crochet Along 2015. Morgen start een nieuwe Crochet Along 2016, voor Kamiel. De afgelopen jaren was het haken, naast de verbouwing en samen met het naaien een rode draad in mijn leven. Eentje die zich nog wel wat verder gaat zetten. En wat is er nu heerlijker dan onder een dekentje kruipen dat met veel liefde gemaakt is en even weg te dromen...

zondag 6 december 2015

Be"trap"t

Na lang (voor ons gevoel toch) wachten, brak donderdag het moment van de verlossing aan.
En meteen kwam het kwijl al bij ons in de mond. De eerste reactie van onze grootste flapuit was: "oh, kei mooi!".
De eerste "zo eentje had ik ook wel graag gewild" en "chique!" reacties hebben we ook al gehad. Evenals een "ja, dat was eigenlijk toch een goeie beslissing".

En ook al is het nog niet helemaal af en wordt er volgende week een vervolg aan gebreid, toch al een hele dikke MERCI voor de werkmannen die ons die twee pareltjes bezorgen.

Ziehier... de nieuwe trappen:


Het zijn niet de duidelijkste foto's. Die volgen bij gelegenheid nog wel. Het zijn dus twee beukenhouten trappen. Niets heel speciaals, maar wel mooi met nog een paar dingen die we herkennen van de oude trap. En vooral: ze zijn minder steil dan de vorige. Dat was zo'n typische steile trap uit de jaren '30. Zo eentje waar je met eendenvoeten af moet omdat je anders enkel op je hielen steunt (en dus gegarandeerd héél snel beneden staat). Altijd heel spannend als je net je schoenen (dat ene paar met een klein/fijn hakje uiteraard) aan hebt en je je realiseert dat de ramen boven nog wagenwijd openstaan maar je eigenlijk al te laat bent.  Ze blijven even smal als de vorige. Een wasmand moet je aan de lange zijden vasthouden (tenzij je graag het vel van je vingers hebt of graag vast komt te zitten). Maar dat ben je snel genoeg gewoon. Zelfs als oma daar een beetje lacherig over doet. ;-)


zondag 15 november 2015

Het leuke werk komt in zicht

Twee weken geleden kreeg ik opdracht van Jeroen om nog wat materiaal te gaan halen bij de ecobouwmaterialenwinkel Ecomat.
"Ah, en misschien moet je dan ook eens horen voor verf" kwam er dan achter. Jeuj, verf! Da's zowat het laatste dat je normaal doet!
Ik kreeg wel de opdracht om eerst een kleine potje mee te brengen om eerst te kunnen kijken wat we er van zouden vinden.
Verder zaagde hij mij de oren van mijn hoofd om een keukenplan uit te werken. Het borrelde al een hele tijd in mijn hoofd. Maar om een concreet plan te kunnen voorleggen, dat is andere koek.
Een eerste ontwerp kwam 4 weken geleden op papier. Daarna bleek dat het toch niet helemaal klopte en tekende ik opnieuw en opnieuw en opnieuw... Met kleurpotloodjes en wat ruitjespapier tekende en schetste ik er op los. Ondertussen is het ongeveer helemaal klaar. Al verandert er af en toe nog wel wat. Maar, nu weten we hoeveel kastjes en frontjes er moeten komen. Dus: jeuj, een keuken!

De Fermacell in de badkamer kreeg ook al een eerste laag primer (Fermacell diepgrond). Daarna moet daar nog een laag Fermacell Vloeibare Folie over gezet worden en dan heb je een waterdichte ondergrond om tegen te tegelen. Jeuj, tegelen!
Eerst nog de douchebak installeren. Jeuj, dan een douche! We moeten ook nog dringend werk maken van een badkamermeubel. Maar de smaken verschillen sterk. Nogal lastig eigenlijk.

Komende week of volgende week komen de trappen. Samen met de parket voor de living en die van de verdiepingen (overloop, slaapkamers en badkamer krijgen allemaal dezelfde lamelparket op kant). Daar vertellen we later wel meer over. Want ja, dat heb je goed gelezen: er komt dus ook eiken hoogkant lamelparket in de badkamer. En nee, dat geeft geen problemen zolang je je badkamer niet helemaal laat onderlopen. Maar dus, later meer.

De elektriciteit wordt nu ook verder afgewerkt: potjes, stopcontacten, ... ze krijgen allemaal een plaatsje van vake. Ook hier is een "jeuj" op zijn plaats want hoewel het in eerste instantie alleen maar blote lampjes in een socketje zullen zijn, licht hebben en kunnen aandoen en een paar veilige stopcontacten, da's al een hele vooruitgang.

Papa doet ondertussen nog een poging om de Fermacell te plamuren. Hij heeft immers een weddenschap met Nick (de modderman ;-) ). Wie hem al langer kent, heeft vast ook al eens van zijn bezetfiasco gehoord. Het is dus best een moedige beslissing om het toch nog eens te proberen.

zaterdag 3 oktober 2015

Het gaat gestaag verder...

Het is weer véél te lang geleden... maar een huishouden met 3 kinderen, job, schoolstart, enz. dat vraagt toch wel wat tijd (om eens een open deur in te trappen).

Er is ondertussen veel gebeurd. Al gaat het naar mijn gevoel heel erg traag.

Eind augustus werden de tegels in de keuken, inkomhal en berging geplaatst. Een stukje dichter bij het eindresultaat. Maar momenteel zijn ze ondergestopt door tetrakarton.
Want...
begin september kwam de tweede, afwerkende, leemlaag. Die is ondertussen bijna helemaal uitgedroogd. Nu rest ons alleen nog de muren eens afborstelen zodat alle loshangende zandkorreltjes er af zijn.
Dat drogen gaat nu ook wat sneller doordat de verwarmingsketel werd aangesloten. De muren en vloeren zijn nu lekker warm. En hoewel het 's nachts al flink afkoelt, er nergens deuren staan, de kelder nog een open gat is, de isolatie buiten er nog niet is, de inkom en de andere "niet leef"ruimtes geen verwarming hebben, is het toch behaaglijk warm. Deze morgen om 7u bv was het 19°C binnen en dan staat het nog ingesteld op een lagere temperatuur 's nachts.

Daarna werd de buitenbekleding van de berging achteraan geplaatst zodat de Celit deze winter niet meer bloot staat. Het kleine stukje aan het toilet moet nog gebeuren, maar dat staat niet zo blootgesteld.
En zo ziet het er uit als het helemaal af is. Boven zie je dat de Thermowood al flink vergrijsd is.
De afgelopen vrijdagen en zaterdag heb ik verder de ramen gebeitst. Alhoewel dat niet meteen heel dringend is om verder te kunnen met de afwerking, is het toch wel iets dat zo snel mogelijk moet gebeuren. Het hout nog een winter onbeschermd laten zou zonde zijn. Ook voor het beitsen kozen we een natuurlijk alternatief. Eerst een laag "witte ceder" en als toplaag "lichte eik". De eerste laag is echt wit. De "lichte eik" is donker bruin. De combinatie van de twee geeft een mooie imitatie van de kastanjekleur. Van het zware werk kan ik niets doen. Maar door het schilderen ben ik blij een steentje te kunnen bijdragen. Al is het soms ook een hindernisparcour (als de verfborstel in de kelder/het open gat valt en je eerst de ladder die erboven staat moet verzetten om dan de plaat die de ladder ondersteunt te moeten optillen waarna je in het gat kunt klauteren om tussen al het stof en de aan te sluiten elektriciteitsdraden in het halfduister op zoek te gaan naar de borstel). En mijn hoogtevrees helpt ook niet bepaald om bij de hoogste punten te geraken.

Wat moet er nog gebeuren:
* de fermacell afwerking (gipsvezelplaten) op de zolder.
* alle naden van de fermacell verder opvullen en afschuren
* alle stopcontacten, schakelaars en elektriciteit plaatsen
* daarna alle fermacell schilderen met primer
* de parket in de living (plaatsen, schuren en oliën)...
* ... zodat de glazen wand en deur geplaatst kunnen worden
* trappen plaatsen
* vloer op de eerste en tweede verdieping plaatsen (en schuren + oliën)
* dan kan de douche geplaatst worden
* de badkamer tegelen
* badkamermeubel installeren (maar eerst misschien nog eentje kopen)
* keuken installeren
* plinten plaatsen
* vensterbanken plaatsen
* binnendeuren plaatsen
* het schrijnwerk aan de binnenkant beitsen.

Een hele hoop dus nog eigenlijk en ik ben zeker dat ik nog wel het een en ander vergeten ben.

Meer foto's vind je hier.